ชื่อไทย : รางแดง, เถารางแดง ,เถาวัลย์เหล็ก
ชื่อท้องถิ่น : เครือก้องแกบ,ก้องแกบเครือ(คนเมือง)
ตะแซทูเหมาะ(กะเหรี่ยงแดง)
ก้องแกบ (ภาคเหนือ)
กะเลียงแดง (ชลบุรี)
เถามวกเหล็ก (สระบุรี)
เถาวัลย์เหล็ก (ภาคกลาง)
ทรงแดง (ภาคใต้)
แสงอาทิตย์ (ประจวบคีรีขันธ์)
ลักษณะ : เป็นพรรณไม้เถายืนต้น ชอบเลื้อยตามต้นไม้และกิ่งไม้ ไม้เถาเนื้อแข็ง กิ่งอ่อน
มีขนสั้นๆ ใบ เดี่ยว เรียงสลับ ดอก ออกเป็นช่อ ออกที่ง่ามใบ สีเขียวแกม
เหลือง ผลแห้งไม่แตก ด้านปลายแผ่เป็นครีบ
ใบ : ใบ เดี่ยว เรียงสลับ
ดอก : ดอก ออกเป็นช่อ ออกที่ง่ามใบ สีเขียวแกมเหลือง
ผล : ผล แห้งไม่แตก ด้านปลายแผ่เป็นครีบ
สรรพคุณ : - ใบ คั่วแล้วนำมาชงน้ำดื่มเหมือนชา(กะเหรี่ยงแดง)
- ยอดอ่อน ใบ และเปลือกต้นใช้เป็นส่วนประกอบในน้ำยาสระผมแก้รังแค
ซึ่งประกอบด้วยสมุนไพรอื่นๆ เช่น ใบหมี่เหม็น ส้มป่อยหรือมะนาวหรือมะกรูด
และน้ำด่าง(น้ำขี้เถ้า) นำมาต้มรวมกันแล้วนำน้ำที่ได้ไปสระผม(คนเมือง)
- ใบ นำมาลนไฟแล้วนำไปต้มน้ำดื่มแทนใบชาช่วยให้ชุ่มคอ(คนเมือง) ใบ ลนไฟ
หรือตากแห้งแล้วใช้ชงดื่ม ช่วยให้เจริญอาหาร(คนเมือง)
- เถา แก้กระษัย ช่วยเจริญอาหาร เป็นยาอายุวัฒนะ ใบ ขับปัสสาวะ แก้เส้นเอ็น
ติด
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น